Bionic Commando tam sürüm inceleme (türkiyede ilk)

[raistlin]

Kollar yeniden uzuyor ;

BİONİC COMMANDO

Yıl 1989. Capcom henüz piyasaya yeni giriş yapmış umut vaad eden bir firma. Zamanın en popüler aleti commodore 64. Haliyle platform oyunları da revaçta. İşte böyle bir zamanda capcom belki de kendisinin ilk kez ciddiye alınmasını sağlayacak olan ilk efsanesini yaratıyor ve piyasaya sürüyor : bionic commando. Zamanına göre muhteşem grafikler, kolay bir oynanabilirlik. Ama oyunu esas özel yapan şey ise oyun tarihinin ilk grapple hook teknolojisi kullanan oyun olması. Oyunda zıplama yok. Kahramanımız bir paraşütle platforma iniyor ve sağ elindeki bionic kolu sayesinde engelleri sağa sola tutunarak, sallanarak vb. hareketler yaparak aşıyor. Bu bir devrimdi. Haliyle efsane oldu…(aşağıda bir yerlerde resmi olması gerek)



Ve yıl 2009. aradan geçen 20 yılda capcom çok büyüdü. Efsane oyunlara imza attı. Resident evil gibi bir seri ile üst düzey firmaların arasında buldu kendini. Şu anda da dünyanın önde gelen oyun firmalarından. Milyonlarca kişi onların haberlerini bekliyor, oyunlarını gözlüyor. Peki onlar kendilerini bu piyasaya tanıtan eski dostu unuttular mı? Tabiî ki hayır. İlk oyunun üstünden geçen 20 yılın arından bionic commando bir kez daha karşımızda. Üstelik bu sefer next-gen’de. Sormamız gereken soru ise şu ; bu efsaneye bir saygı mı, yoksa ticari bir kaygı mı? (annem hep şiirsel bir yönüm olduğunu söylemişdir) Birkaç satır aşağıda birlikte cevap bulalım bu soruya.

Uzun zaman oldu be bio

Genelde böyle oyunlarda nostaji damarım kabarır. Kendimi geçmişe gönderirim ve bir süre geri gelemem. Hep o küçüklüğüme gider aklım. Elimde siyah üzerine kırmızı butonlar konulmuş joystick, anneden alınmış 1-2 saatlik oyun izninin dolu dolu yaşamaya çalışan ben. Bayram gelsede doya doya oyun oynasam diye hasretle bekleyen ufaklık. Ekrana dikilmiş ve 10 yıl sonra 0.75 derece miyop olarak askeri sınavlardan kalmamı sağlayacak (gerçi buna teşekkür etmem gerek 1 sene sonra fena halde askerlikten nefret etmiştim) küçük gözler.



Ama bu sefer gitmeyeceğim boşuna beklemeyin (gerçi gittik bile galiba) Direkt olarak oyundan bahsetmek istiyorum. Yeter önümüze bakalım. Zaten domuz gribi kapımızda, birde geçmişle uğraşırsak hiç işin içinden çıkamayız (alakayı kurana, bulana ve getirene 100.000 lira veriyorum)

İlginç bir menüsü var oyunun. Bionic bir kolu analogvari bir yönetimle yönlendirerek seçeneklere ulaşabiliyoruz. Fazla karıştırılacak bir şey olmadığı için direk oyuna dalıyoruz.

İlk oyundan farklı olarak bu sefer kahramanımız nathan spencer adlı bir özel asker. Dünya istilacılar yüzünden karma karışık ve yıkım içerisinde bir halde. İlk başta bunların sorumlusu olarak gösterilen kişilerin aslında hiçde öyle olmadığı anlaşıldığında çok geç oluyor. işte yine bu yüzden hapis’de tutulan kahramanımıza ihtiyaç duyuluyor. Biraz dişisini bulma tehdit’i ile göreve yollanıyor. Evet klasik hikaye, ama zaten oyunda klasik değil mi?

Aradan geçen 20 yılda elbette ki 3. boyuta kavuşuyoruz. BC’nin müthiş grafikleri var. Karakter tasarımlarından tutunda çevre ve bina (daha doğrusu yıkılmış bina) tasarımlarına kadar her şey harika görünüyor. En dikkat çekici özellik açık mekanlardaki yansıma ve ışık kaynaklarının güzelliği. Süzülen ışıkların şehrin içine ve çevresine yaydığı huzmeler ile güzel bir ortam yaratılmış. Kahramanımızın tasarımı oldukça iyi ve yeni. Bionic kolumuz ise varlığından ötürü güzel (ne bu şimdi?)
Efektlerde yine oldukça iyi durumda. Patlama ve parçalanma efektleri özellikle çok iyi. Oyunda geçtiğimiz günlerde nvida tarafından satın alınan ageia firmasının en ünlü ürünü olan pyhsx fizik motoru kullanılmakta. Bu motor daha önce battlefield, fracture gibi oyunlarda kullanılmıştı. Motorun en büyük özelliği çevreye yüksek oranda deforme olmasına izin vermesi. BC’dede yine bu olay var. Çatışmalarda veya ekstra durumlarda çevre üstünüze gelecek biçimde parçalanıyor ve yıkılıyor.



Ancak aynı sözleri kapalı mekanlar ve düşman tasarımları için söyleyemeyeceğim. Kapalı bir ortama girdiğimizde kırılmalar ve fiziki problemler göze çarpmakta. Özellikle duvar kenarlarında var olan AA problemi can sıkıyor. Bunun yanında tek tip düşman tasarımına sadık kalınması ve bu modellemenin de kötü olmasından dolayı not düşürmek zorundayız.
Yinede BC next-gen’e yakışır bir grafik ve renk paleti ile karşımızda.

Sesler grafiklerin yanında biraz vasat kalmış. Kendi karakterimizin ve sürekli telsizden duyduğumuz yan karakterlerin seslendirmeleri çok iyi. Ancak patlama, ateş etme vb. sesler’de bir etkileyicilik yok. Daha çok idare eder bir açıdan yapılmış ve hiç özel bir efekt (kapalı alanda yansıma, açık alanda azalma gibi) yok. Nerde olursa olsun aynı sesler aynı efektler duyuluyor. Neyse ki müzikler iyi ve gaza getirici.

Kolsuz kahramanın kolu


Gelelim en önemli yere. Bildiğiniz üzere oyunun temeli bionic kolumuz ile sallanma, tutunma, uçma, sürükleme, fırlatma vs. vs. gibi şeylerin üzerine kurulmuş durumda. Yani bir nevi metal bir örümcek adamcılık diyebiliriz. Bol bol swing yapacağımız için ilk önce bu kısma değinmeliyiz. Ama oyunun başında kolumuz olmadan başladığımız için ilk etapta elimizdeki silahımız ile çatışarak ilerlediğimiz için ilk değineceğimiz bu olmak zorunda. Ve maalesef bu konuda BC sınıfta kalıyor. Bir kere bu konuda en önemli unsur olan vuruş hissi nerdeyse hiç yok. Sürekli bir ateş halindesiniz ama rakiplerinizin üzerinde çıkan enerji barı olmasa vurup vurmadığınızı anlamanın bir yolu yok. Bunun bir numaralı sebebi hedef alma sistemi. İnce hedef almanız mümkün değil. Önünüzde çıkan nişangah bir parantez şeklinde ve ateşlediğiniz silah o parantezin içindeki nesneyi vurmaya göre ayarlı. Yani ne kurşunun gideceği yeri gösteren bir nokta var nede tahmini yer gösteren bir yardımcı. Yakın nişan aldığınızda elde edeceğiniz tek şey birazcık yakınlaşma ve parantezin daralması oluyor. BC’de çatışmak, ateş etmek hiç zevk vermiyor.

Ama oyun kendini bionic kolumuzu aldığımız zaman ortaya çıkarıyor. Kolu alır almaz bir eğitim bölümü oynuyoruz. Kolu kontrol etmek ve sizden istenilenleri yapmak çok kolay ve eğlenceli. Genelde tutunma ve tekrar savurma hareketi yapıyorsunuz ki bunuda çok basite indirgedikleri için oyunun hızı bir anda artıyor ve eğlencesi katlanıyor. Kolunuzu düşmanların üzerinde kullanmak ise başlı başına bir eğlence. Özellikle size ateş eden 3 kişinin başına tren atmak ... ee.. nasıl desem. Güzel işte (psikopat mı? Oda ne?) yükseklik korkusu olan kişilerin aslına oyundan uzak durması gerekir gibi. Çünkü genelde kendinizi 20. kat civarı yerlerden bırakarak salına salına yolculuk ediyorsunuz oyunda. Ama inanın bu çok eğlenceli.
Her ne kadar “uzun zamandır kolu takmıyorsun, bu yüzden vücüt tam uyum sağlayamadı, yapabileceğin hareketler zamanla gelişecektir” gibi saçma ötesi bir bahneyle yeteneklerinizi kısıtlamış olsalar da oyunun başında kolla yapabileceğimiz bütün özellikleri vermeleri olmazdı.Bu yüzen oyunda ilerledikçe kolumuz ile yapabileceğimiz yeni özellikler kazanıyoruz.
Buradaki tek sorun şehirdeki her yere tutunamamamız ve özgürlüğümüz kısıtlanmış olması. Üstelik bunu dandik bir yangın duvarı ile engellemiş olmaları. Can sıkıcı. Yinede çevredeki nesnelerin %70’ine tutunabiliyoruz, tırmanabiliyoruz, yiyebiliyoruz (yok dur bu olmadı)


Kolsuz kahramanın online kolu

Eh artık söylemeye gerek bile yok. Daha öncede yazılarımızda bahsetmiştik. Bulunduğumuz zamanda online modu olmayan oyunların piyasada yer etmesi neredeyse imkansız. Öyleki artık uncharted, assasins creed ve hatta resident evil gibi offline efsanesi olan oyunlarda bile online desteği gelmekte. Ve hatta hatta uncharted 2’nin online beta testi önümüzdeki hafta qore üyelerine açılacak. Bu kadar iddalı bir yapımın normal demodan önce online demo sunması bile artık ne kadar önemli bir konu olduğunu kanıtlıyor bize.



Haliyle BC’de bu konuda geri kalmıyor. Oyun henüz piyasaya çıkmadığı için online serverları boş durumda. Ama ben şans eseri 1-2 kişi ile karşılaştım ve fena şekilde dağıldım. Büyük ihtimalle bu kişiler oyunun yapım ekibindendi (beni dağıtmalarından belli oluyordu en azından) hatta onlarda beni gördüklerine şaşırmışlardır diye düşünüyorum. Neyse bu önemli değil konuya dönelim. Her ne kadar serverlarda bir yüklenme olmasa da oldukça kaliteli ve akıcı bir oyun oynadığımı söyleyebilirim. Klasik deathmatch, team DM, capture the flag gibi modlar bulunmakta oyunda ve 2-3 kişinin bile havada savrularak birbirlerini vurmaya çalışması çok eğlenceli. Öyle sanıyorum ki online mod oldukça eğlenceli şeyler vaad ediyor. (bir direkten diğerine savrulurken kafaya bionic kol yemek her ne kadar eğlenceli gibi gözükmese de eğlenceli. Valla bak)


Genel olarak oyun hakkında konuşmak gerekirse efsaneye yakışır bir oyun olmuş bionic commando. Tıpkı ilk oyundaki gibi hikaye ve tasarım kaygısını çok fazla ön planda tutmayarak eğlenceli ve aksiyon dolu bir oyun yapmış capcom. Zaten hayranlarının beklentileri ve capcomun vaat’leri bu yönde oluğu için bionic commando next-gen’e başarılı bir giriş yaptı diyebiliriz. Eğer bu aralar fazla kafa yormadan eğlenecek bir şeyler arıyorsanız listenize bionic commandoyu eklemelisiniz.

Şimdi onu bunu bırakalım da sevgili okuyucum ben aklıma takılan bir şeyi sormak istiyorum. Bu bionic kola sahip biri evlenirse hanımı onu evde mutfak robotu yapmaz mı? Peki bu her türkün asker doğduğu coğrafyada komandoya koymaz mı?

Yazık lan adama…

Grafik : 85
Ses : 70
Oynanabilirlik : 80
Oyun süresi : 80
Eğlence : 90
Genel : 80

Melih Koldemir

- bu oyunun incelemesinde bize destek olan aral ithalat’a teşekkür ediyoruz…

[MARADONA]

eline sağlık melih,
commodore de deliler gibi oynardım,dediğin gibi o dönemin sıradışı güzellikte bir oyunuydu,
şimdi nex generation konsol da oyun dahada parlatılmış,eğlence için verdiğin 90 puana katılıyorum

[Torres F.]

Eline sağlık Melih abi.Güzel inceleme olmuş.

[AtillaSA]

homonic komando melih koldemir