Street Figther 4 oyun incelemesi

[raistlin]

Efsaneler asla ölmezmiş ;

STREET FİGHTER 4

“ (bir ev ortamı. Kahramanımız ps3 ün başında. Ortamdan “hadouken, tiger, vs.” gibi sesler gelmekte)

- vur olm. Vur hadi. Ulan demin orası burası uzayan dhalsım’ı yendik elin tayland’lısına söz geçiremiyoruz. Bu sagat 10 sene önce böyle değildi ne olmuş buna?
- Abi selam!
- Hö?!!? Sen kimsin ne? Ne arıyorsun evimde?
- Abi sf’mi oynuyosun?
- Ee--..evet de ama…
- Super olan mı bu yoksa şimpiyinşip mi?
- Y..yok bu en yenisi 4. sü hem o şampiyonşip diye okunur da sen kimsin kardeşim nasıl girdin eve?
- Hımm.. ama sagat öle yenilmez biliyor musun sürekli aşağı koruma yapman lazım. Vurunca hemen tak çelmeyi. İstersen ver geçeyim ben burayı.
- Yooo … yoo olamaz yoksa sen??
- Abi valla bak ver bir el burayı geçeyim vereceğim geri bu oyunu iyi biliyom ben en iyisi benim.
- Hayır hayır bu olamaz. Bu kadar yıldan sonra hala mı? Siz atari salonları ile birlikte ölmüştünüz. Külleriniz havaya saçılmıştı. Kurtulmuştuk sizlerden. Bu bir kıyamet olmalı sen osun.
- Abi valla bak çok kolay aslında…
- Yıllardır sizlerden haber alınamayınca bizde artık bitti sanmıştık. Sen yine karşıma çıkıyorsun. 2009’dayız ulan nasıl olur. Sen osun…
- Bak ama adam yenecek seni hadi jeton boşa gitcek.
- Sen sen atari salonlarındaki “ver geçeyim adamsın”
- Abi diğer kolun tuşlarına basma bak sinirleniyor adam öyle..
- ….hayırrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr…!!!
- Jeton neresine atılıyor abi bunun? Geçiyimmi karşına…”



Suratınıza gülümseme yayıldı eminim. 90’lı yıllarda çocuk olanların unutamıyacağı şeylerden bir tanesidir ver geçeyim adamları. Hepimizin başına gelmiştir eminim. Bu adamlar sanki o salondan hiç çıkmazmış havasına sahiptirler. Her oyunu çok iyi bilirler. Oyunların en zor yerlerinin nasıl geçileceğini bilirler. Ve her oyunu en az 4 kere bitirmişlerdir. İtiraf edin atari salonuna gidipte oyununu en az bir kere bunlara teslim etmeyen biri var mı ki?

Tabi ki bu adamların bildiği en iyi oyun her zaman street fighter olmuştur. Her zaman her adamın hareketini bilirler, her rakibin zayıflıklarını çözerler. Ve mutlaka bu oyunu o salonda en iyi oynayan bir kendileri birde Mehmet abileridir (Mehmet kısmı göreceli tabi. Mahmut olur, Hüseyin olur) Bunun sebebi ise elbette ki sf’nin unutulmaz bir oyun olması. Dünyanın belki de en başarılı ve bilinen dövüş serilerinden birisidir sf. Ve atari salonlarının efsane oyunu, 4. oyunu ile bu kez konsollarımızda.

Evet belki sf serini bilmeyen kesim çok az. Ama yinede biraz bahsedelim ve eski günleri yaad edelim. Bilmiyorum kaçınız biliyor (cümleye bak) ama capcom’un aslında ünlü olduğu ve köşeyi döndüğü seri bilinenin aksine resident evil değil street fighter’dır. İlk oyunu 1987’de arcade makinelere çıkan sf Japon kökenli olmasından dolayı grafik ve çizgi olarak sürekli anime öğeleri kullanan bir oyun oldu. Birazcık da abartı zorluğu yüzünden çok fazla tutmayan ilk oyunun ardından ikinci oyun olan sf2 hem arcade makinelere, hemde amiga’lara çıktı. Ve tam anlamı ile bir dövüş olgusu oldu. Öyle ki bugün internet kafelerde var olan wow veya knight online, ve hatta hatta counterstrike hastalığından çok daha ileri düzeyde bir tutkuydu sf. (az mı annemden dayak yedim onun yüzünden) bunun ardından sf hayran kitlesini koruyarak çok farklı (saçma) isimlerle (super sf, sf zero, sf impact vs.) günümüze kadar geldi ama ana seri aslında 3 rakamında kaldı. Sf’den sonra binlerce taklit oyun çıktı. Ama birkaçı hariç (mortal kombat, king of fighters) asla onun gibi kendi kitlesini yaratamadı.



Hala hayranları var ve hala sevilen bir oyun sf. Hatta qore’un son yayınlanan versiyonunda güzel sunucu veronica belmont bir underground sf evine gitti. Adeta bir “dövüş klübü” ortamı yaratılmış ama evin içi arcade makinelerle dolu. Ve tahmin edebileceğiniz gibi makinelerde sf den başka oyun yok. Herkes ayrı bir yerde kapışıyor ve müthiş bir ortam yaratılmış. Etrafta ken gibi, ryu gibi giyinen saçlarını onlara benzeten insanlar bile dolaşıyor. İşte böyle manyakları var bu oyunun. Haliyle bu oyunun devamının çıkmamasını beklemek sanırım delilik olur.

Ryu ile ken kardeşmi abi?

Oyunumuza geçelim yavaştan. Son zamanlarda izlediğim en iyi açılış videosu ile başlıyor oyunumuz. Böyle şeyleri özlemişim. Artık bu eski gelenek pek kullanılmıyor oyunlarda. İnk tekniği oldukça ilgi çekici ve harika bir müzik var.



Klasik sf haykırışı sonrası (bu kez sonda four deniyor tabi) menümüze ulaşıyoruz. Size hemen bir tavsiye vermek istiyorum ayarlardan oyunun datasını ps3 hardiskinize atarsanız oyun içi loading ve diğer bekleme süreleriniz oldukça düşüyor.
Menülerimiz sade ve kullanışlı. Anlaşılmayacak bir şey yok. Biz hemen arcade diyerek oyunumuza giriyoruz ve karakter seçme ekranımız karşımıza geliyor. Klasik sf karakterlerinin yanında 5 yeni karakter var oyunda. Bunlardan abel Fransız bir dövüş ustası amacı m.bisonun başında bulunduğu örgütü çökertmek, rufus amerikanın en iyi dövüşçüsü olduğunu ispatlamak için ken ile dövüşmek isteyen bir azman, el fuerte bir Meksikalı güreşçi, crimison viper Amerikalı bir ajan, ve seth ise vücüdü ileri düzey ekipmanlarla donatılmış dövüş ustalarının hareketlerini kopyalıyabilen oyun sonu karakterimiz olarak göze çarpıyor. Her karakterin 2 kıyafet seçeneği bulunmakta. Tabii bunlar ilerledikçe oyunda çoğalıyor. Ben her zamanki gibi efsanemiz ryu’u alarak oyuna girdim. Her karakterin kısa bir videosu giriyor ve genel hikayeye bağlı olarak güzel anime videolarla kendi hikayesi anlatılıyor. Bunun ardından oyuna giriyoruz.

Yine anime çizgilere sadık kalınarak düzenlenmiş muhteşem grafikler karşılıyor bizi. Klasik öğeler yine oyunda var ama oyun hangi zamana ait olduğunu bize çok rahat hissettiriyor. Göze çok hoş gelen animasyonlar var ve çok akıcı durumdalar. Açıkçası tv ekranında uncharted’dan sonra gördüğüm en iyi renk paletine sahip 2. oyun. karakterler çok detaylı tasarlanmış. Biraz büyüklük hissi verilmiş oyuna. Oldukça güzel çizimler var. Grafik konusunda tam not alıyor oyun benden. Çoğu ses efektlerinde klasik versiyonlardaki seslere sadık kalınmış yine. Ama bazı şeylerde oldukça modernleştirilmiş. Örneğin ryu ve guile klasik “hadouken” ve “alexpu” larını klasik sesleri ile çekerken ryu’nun dep dep hareketinin sesi biraz değiştirilmiş. Buna benzer olgular bütün oyuna hakim. Ses efektleri çok çok iyi. Müzikler havaya sokacak kadar yeterli.

chun li ryu’u seviyormu?

Gelelim oyuna ve oynanışa. Zaten klasik sf serisinin oynanabilirliği duruyor karşımızda. He manalog hemde dijital yön tuşları ile oynayabiliyoruz oyunumuzu. Ama tabiî ki dijital ile oynamaya çalışmak okyanus da tahta bir kaşıkla kürek çekmeye benziyor. Hareketler sanki eski serilere göre çok daha kolay yapılıp uygulanabiliyor. Oyun oldukça akıcı ve hızı iyi ayarlanmış durumda. Kolayca alışıp kendinizi aksiyona bırakabiliyorsunuz.

Oldukça çok hareket ve combo var oyunda. Yeni ve eski hareketler güzel harmanlanmış.Her karakterin klasik hareketlerinin yanında birde artık yine klasik olan super barımız var. Bu bar dolduğunda karaktere ait super comboyu çekebiliyosunuz. Birde revenge mod eklenmiş oyuna. Bu mod’a geçildiğinde focus hareketler uygulayabiliyorsunuz ve bunlar bloklanamaz hareketler oluyor.
Ama klasik street fighter hastalığı olan “bir karakterin sürekli aynı haraketi yemesi” olayı bundada birazcık var. Son karaktere gelene kadar belli karakterleri belli hareketlerle yenebiliyorsunuz en zor seviyede bile. Bu biraz tekrara yol açabiliyor. İleride single oynarken sıkabilir oyuncuyu.



Ama tabiî ki bunun için düşünülmüş bir şey var. Online mod. Capcom gerçekten güzel bir online sistem kurmuş oyunda. Daha ilk zamanları olmasına rağmen online oyunda lag yok denecek kadar az. Dünyanın her yerindeki sf hayranları ile rahatça online oynayabiliyorsunuz. Bunlar ister ranked isterseniz player match olabiliyor. Oldukça güzel ve heycanlı dövüşler çıkmakta zira müthiş oynayan kişiler mevcut. Online bu oyunun en dikkat çekici ve güzel yeri olmuş.

Genel olarak bakarsak sf4 beklenenden çok daha iyi ve güzel bir oyun. kötü yan bulmak oldukça zor ama online oyuna girmezseniz sıkılma süreniz kısa olacaktır. Bu açıdan single mod’a fazla birey eklenmemesi bir dezavantaj. Ama bunun harici gelmiş geçmiş en sf’lerden biri duruyor karşımızda.

İsterseniz bi jeton verin sagat’ı geçiyim. Sonra geri vericem söz…

Grafik : 95
Ses : 93
Oynanabilirlik : 88
Oyun süresi : 88
Eğlence : 96
Genel : 92

Melih Koldemir

-- bu oyunun incelenmesinde bize destek olan aral ithalat’a teşekkürlerimizi sunuyoruz

[firtis]

yaa bu oyun neydi yaa.. street fighter II için evden sabah sabah cıkardım.. atari salonuna : ) her adamla oyun bitiriyodum.. ne gunlerdi yaa..

[arkadascaa]

Eline sağlık melih.
..
SF HD'de (PSN'de yayınlanan eski versiyonu) online modda turnuva yapma özelliği var.
SF4'de o özellik var mı?

varsa niye var?
yoksa niye yok?

: )

Çok güzel bir özellik o..

[firtis]

turnuva olayı varsa kesin alrım ben bunu.. micro genius ta almıstım.. hastasıyım ben bu oyunun..

[max1903]

guzel inceleme kanka eline saglık

[redow]

inceleme güzel eline emeğine sağlık.

Bu tarz oyunlar benim için her zmaan atari salonunda oynanaıp oraya ait olan oyunlardır kol canavarı bunlar kol az kol bozmadım sıf su ps2 de tekken ve mortal combat oyunlarında tuşların yayları olsun analog olsun combo yapcam diye gerçi emin olun beni görünce yerlere yatarsınız combo yapmaya çalışırken şekilden şekile giriyordum ozamanlar