Efsane doğulmaz, efsane olunur ;
PES 2009
“Daha önce hayatımda böyle bir uğultu duyduğumu hatırlamıyorum. Islıklar ve tezahüratlar birbirine öyle karışık ki hangisi nerden geliyor farkında bile değilim. Halbuki ben, 90 dakika önce kendi kendime “sen neler gördün sakin ol” diyen ben bile bunu beklemiyordum. Beyaz nokta şimdi ölüm ve yaşam noktası gibi geliyor bana. O noktanın üzerinde duran meşin yuvarlak ise kaderim gibi. Saf heyecan bu olsa gerek. Bundan 12 sene henüz 17 yaşında bir çocukken önce bomboş tribünlere oynanan maçta antrenöre kendimi beğendirmek için sahada uğraşırken bile bu kadar heyecanlanmamıştım. Yada rüyalarımdaki takıma attığım imzada bile bu heyecan yoktu.
Coşku var birde. 2 sene önce ligin en önemli derbi maçında şampiyonluğu getiren muhteşem frikiği ağlara gönderdiğimde stadyum’da oluşan coşku gibi. Ama çok daha fazlası.
Korku var birazda. 2. ligdeki ilk maçımda ayağımın kırıldığı andaki korkumu hatırlıyorum da. 8 ay topa dokunamamıştım. Futbol hayatım bitti zannetmiştim. Hıh! O korku hiçbirşeymiş.
Kafam ise karmakarışık. Endişeliyim. 1. ligdeki ilk maçımdaki kadar karışık. O zaman bu bana pahalıya patlamıştı. Bu kadar kötü oynadığım bir maç daha yoktu. Uzun süre kadroya girememiştim. Sponsorlar beni neredeyse linç edecekti. Çektiğim maddi sıkıntı anlatılamaz bile. Son 15 dakikada girdiğim maçlarda nasıl çabaladığımı bir ben bilirim. 10 numaramız sakatlanmasaydı ne olacaktı acaba bana. Belki de şimdi burada, bu muhteşem Avrupa final’inde değil de bir 3. lig takımında olurdum. Kim bilir…
Ama şimdi farklı. Bu sefer öyle olmayacak. Daha 1 dakika önce, o iki kişiyi tek hamlede geçip ceza sahasına girdiğim ve düşürüldüğüm anda bile hissetmiştim bunu. Bu sefer olacak gibi. Bu top oraya girecek ve ben başaracağım. Efsane olmama bir adım kaldı.
Yalnızca bir adım…”
Yeni bir oyun, yeni umutlar…
Bundan yaklaşık 18 sene önce commodore’da deliler gibi emily hugly soccer oynarken, çocuk aklımda bu yukarıdakileri düşünürdüm. (halbuki git ders çalış salak çocuk) Ekranda oynayan toplam 3 piksel bana bunları düşündürmeye ve anlatmaya yeterdi de artardı bile. Hiç bıkmadan her gece oyunu editleyerek uğraştığım gecelerde adımı o ekranda görmek ve ertesi güne kalmayacağını bile bile coşku ile oynamak yeterdi bana. Demek ki daha o zamanlar atılmış bu tohumlar içimize. Yoksa geçen seneyi hayal kırıklığı ile bize geçirten bir oyunu bu kadar heyecanla ve merakla beklememizin başka bir açıklaması olamaz. Ama sanırım buna her zaman değdi ve bundan sonrada değecek. Evet efsane oyunumuz pes, 2009 versiyonu ile karşımızda…
Futbol oyunu sevipte hayatında pes oynanamamış bir oyuncu tanımıyorum. Yukarıda da belirttiğim gibi 2008 bizi hayal kırıklığına uğratmıştı. Online’daki başarısızlığın yanında normal oyunda takılmalar olması,oyunun anlamsız bir biçimde hızlandırılması, çok fazla gol olması gibi etkenler bizi adeta çıldırttı. Bunu başta yapımcılar olmak üzere herkes kabul etti zaten.(yada zorla ettirdik) Bununda etkisiyle 2009 için bize birçok söz verildi, vaatler yapıldı. Bizde bekledik ve bekledik. Bakalım beklentilerimiz karşılanmış mı ve bakalım bu sene belki de ilk defa çok ciddi rakibi olan pes serisi bizi tatmin edebilecek mi?
Yeni sezon...
Oyunumuz yine her zamanki gibi bir açılış videosu ile başlıyor. Geçen sene ye göre biraz hafif kalsa da güzel bir müzik eşliğinde hoş bir video olmuş. Değişen menü ve görsellik aslında ilk olarak buradan başlıyor diyebiliriz. Geçen sene yapılan devasa menüler gitmiş. (neydi onlar öle ya) Artık çok daha sade ve kullanışlı menülerimiz var. Bu sistem benim çok hoşuma gitti çünkü konami oyuncuların çok sık kullandığı seçenekleri ana menünün altına ve yine alt menülere yerleştirerek erişimi oldukça kolaylaştırmış. Örneğin exhibiton maç için takım seçerken, tekım seçme menüsünün en üstünde artık used team adında bir bölüm var. Buradan son yaptığınız 5 maçtaki takımları seçerek direk oyuna başlayabiliyorsunuz. Hatta istediğiniz bir takımın üstüne gelip üçgen tuşuna basarak seçtiğiniz takımı bu menüde sürekli olarak tutabiliyorsunuz. Çok güzel ve kullanışlı bir özellik.
Menü ve modlarından bahsetmeye daha sonra devam edeceğiz. Zaten menünün en üstünde duran şampiyonlar ligi için ayrıca bahsetmemiz gerek. Ama biz önce maçımıza girelim.
İlk olarak görsellikten bahsedeceğiz her zamanki gibi. Aslında burada iki çeşit görsellikten bahsetmek gerekiyor. Bildiğiniz gibi konami şampiyonlar ligi lisansına 4 seneliğine sahip oldu geçtiğimiz günlerde. Bu yüzden şampiyonlar ligi maç ve normal maç modları oluşturulmuş. Ve bu iki mod arasında dağlar kadar fark var.
Önce grafiklerden bahsedelim. Oyun motorumuz aynı ama geliştirilmiş bir versiyonu kullanılmış. Öncelikle çözünürlük çok daha iyi. Bunu özellikle çimlere baktığınızda çok daha iyi anlıyorsunuz. Oyuncu modellemeleri olsun, saha içi,saha dışı bütün modellemeler rotüşlenmiş. Özellikle stad grafikleri geçen seneye göre çok daha iyi. Oyuncu yüzleri çok daha ayrıntılı. Ama yüz modellemelerinde bir AA problemi göze çarpıyor. Özellikle çok açık tenli oyuncuların yüzleri bazen oyun hamuru gibi durabiliyor. (çok severdim oyun hamurlarını)
Bunun yanında formalar olsun, kramponlar olsun inanılmaz ayrıntılı.özellikle lisansları alınmış takımların formaları çok daha özenilmiş gibi. Grafiklerde genel olarak koyu hatlar kullanılmış. Kontrast çok fazla. Bu ilk başta size kara is gibi gelse de ilerde çok daha iyi olduğunu fark ediyorsunuz..
Ve bence en büyük grafik gelişmeden bahsetmek istiyorum. Hayatımda bir futbol oyununda gördüğüm en iyi yağmur efekti bu oyunda. Nasıl becermişler bilmiyorum ama, yağmur yağdığında oluşan o kasvetli ve karanlık havayı her zaman hissedebiliyorsunuz. Gerçekten bu konuda muhteşem bir iş çıkarmış konami.
Görselliğe gelirsek, dediğim gibi normal mod ile şampiyonlar ligi modlarının maç açılışları olsun,oyun içi skor göstergeleri olsun,kameraların hareketleri olsun çok farklı. Şampiyonlar ligindeyken tv’de izlediğiniz maçta neleri görüyorsanız aynen onları oyunda görebiliyorsunuz. (bir tek Sabri ugan eksik) Her şey için çok fazla özenilmiş ve mükemmel duruyor. Özellikle oyun açılışları insanı gaza getirmeye yetiyor da artıyor bile. Kornerlerdeki kameranın kalkış açısı bile birebir yansıtılmış.
Normal maç modunda ise her şey normale dönüyor. Aslında burası da çok iyi bu konuda. Ama insan şampiyonlar ligindeki görselliği gördükten sonra buraya biraz burun kıvırıyor.
Şampiyonlar ligi lisansı olmasına rağmen stad konusunda çok fazla yenilik yok. Toplam 19 stad var oyunda. Bunların içinde ne yenisi wembley olmakla birlikte, hala ve hala mohammed lewis stadium, Bristol mary stadyum gibi stadyumlar oyunda mevcut. Maalesef şampiyonlar ligindeki takımımız olan Fenerbahçe olmak üzere hiçbir türk takımının stadı oyunda yok. (darısı aslantepe’nin başına)
Sesler oyundaki ilk hayal kırıklıklarımızdan. Neredeyse pes 2008 ile arasında hiçbir fark yok. Müzikler daha hafif olmuş ama yinede iyi sayılırlar. En azından kulak tırmalayıcı değiller. Oyun içi sesler ise hiç tatmin edici değil. Şampiyonlar liginin etkisi ile ilk açılışdaki sesler ve saha içi müzikler çok iyi olsa da , oyunun içinde taraftarı neredeyse hiç hissedemiyorsunuz. Sürekli aynı ses efekti değişik tonlarda çalıyor gibi oluyor. Evet yine çoğu takımın özel tezahüratları var ama bunlar yetersiz kalıyor. Become a legend modunda ise sesler biraz daha iyi. Gerçi yine taraftar sesleri aynı ama bu sefer oyun içindeki sesler iyi yansıtılmış.