[raistlin]

Oyunda zafere ulaşmanın 4 yolu var. askeri gücünüzle her yeri fethedebilir (domination victory), kültür seviyenizle büyük kütüphaneyi kurarak medeniyetlerin önüne çıkabilir (cultural victory), ekonominizi devasa hale getirerek büyük bankayı kurarak dünyada tek olabilir (economic victory), yada teknolojinizi çok fazla geliştirerek uzayda koloni kurup dünyaya gücünüzü gösterebilirsiniz (technology victory) Bütün bu zaferlerin görselleri çok güzel tasarlanmış ve uygulanmış (özellikle teknoloji zaferini tavsiye ederim)

Bu aşamalara ulaşırken yalnız değilsiniz tabi. Danışmanlarınız sürekli gelişmelerden sizi haberdar edip gerektiğinde ne yapabileceğiniz konusunda tavsiyeler veriyorlar. Generaliniz sürekli askeri alanda ilerlemenizi tavsiye edip askeri gelişmeleri haber verirken, kültür bakanınız sizi barışçıl olmaya çağrıyor,ekonomi bakanınız sürekli parasal yönden gelişmenizi istiyor. Bilim adamınız ise size keşifleriniz konusunda yardımcı oluyor. (çok matrak adam. Severim kendisini.)Bazen sinir bozucu olsalar da oldukça yararlılar.(yalan sadece bilim adamı işe yarıyor)

Bu zaferlere ulaşma yolunda çok büyük eksiklikler göze çarpıyor oyunumuzda. Bunların başında haritaların küçüklüğü geliyor. Hangi oyun modunu oynarsanız oynayın bütün bir haritayı keşfetmeniz 20 dakikayı geçmiyor. Ve daracık haritada bazen 4-5 medeniyet olduğu zamanlar oluyor. Bu gibi durumlarda kendinizi penceresiz bir odaya hapsolmuş gibi hissediyorsunuz. (özellikle savaşmak istemediğinizde. Ama kim savaşmak istemezki)

İkinci en büyük problem ise oyunda savaşmadan ilerleme kaydedememeniz. Ne yaparsanız yapın, savaştan ne kadar uzak durursanız durun bir noktadan sonra savaşmaya mecbur kalıyorsunuz veya mecbur bırakılıyorsunuz. Çünkü hem diğer medeniyetler sizi savaşa zorluyor hem de siz savaşmadan çok yavaş gelişiyorsunuz. Oysaki civilization’nın en büyük özelliği sizi tamamen özgür bırakması ve istediğiniz şekilde bir uygarlık gelişimine imkan vermesiydi.(ben sid’in yalancısıyım)

Savaşmayı kabul ettiniz ve sağlam bir ordu kurmak istiyorsunuz. Ne yazık ki (hep bu kelimeyi kullanmak istemiştir. Kısmet bugüneymiş) burada da bir probleminiz var. Sadece 3’er 3’er adam üretebiliyorsunuz ve en fazla 9 birimlik ordular kurabiliyorsunuz. Yani koskoca medeniyetinizden bir futbol takımı bile çıkarmanıza izin vermiyor oyun.(halbuki bu gönül bir roma uygarlığı-zulu kabilesi maçı izlemek isterdi) Üstelik bu 9 birim tıpatıp aynı olmalı.Ne üretirseniz üretin, ne kadar gelişirseniz gelişin bu değişmiyor. Ve aynı zamanda sizin teknolojiniz gelişirken önceden ürettiğiniz adamlar gelişmediği, yerinde saydığı için yeni birimlerinizle birleştiremiyorsunuz. Bu durumda 2150 yılında siz diğer medeniyetlerle uçaklar,tanklar ve nükleer silahlarla savaşırken, hemen yan tarafta taşlı sopalı emektar birliğiniz size selam durabiliyor. Ve emir verdiğinizde hiç itiraz etmeden uçaklara saldırabiliyorlar. Üstelik ultra saçma bir biçimde bazen kazanabiliyorlarda.
Ve en büyük problem oyunun kendini tekrar etmesi. Her şeyi yapıp, her olayı çözdüğünüzde fark ediyorsuuzki aslında hep aynı şeyleri yapmışsınız. Ve inanın bu o kadar fazla zaman almıyor. (düşündüm de aslında baya bir zaman alıyor)

Aslında pc’deki serilerle karşılaştırıldığında revulation, civilization serilerinin çocuk versiyonu gibi kalıyor. Her şey basitleştirilmiş ve kısaltılmış gibi. kesinlikle oyuncuyu zorlayacak bir unsur yok. Her şey bir ritüelde gelişiyor ve sağlam bir ordu kurduğunuz vakit kazanamamanız neredeyse imkansız. (kazanamıyanı dövüyorlar)

Ama konsolumuza özel bir ilk var oyunda. Online mod. 4 kişiye kadar aynı anda oynanabilen Online mod’da single mod’da olan her şey mevcut. Yine kendi ırkınızı seçip, aynı şekilde geliştirip en sonunda karşı oyuncularla kapışıyorsunuz. Dünyanın her yerinde ki civilization oyuncuları ile uygarlıklarınızı kapıştırabiliyorsunuz bu sayede.
Online’da göze çarpan tek sorun sıra geçiş zamanları. Her turn bittiğinde sırayı devretmeniz için x tuşuna basılması gerekiyor. işte burada bazen oyuncuların unutganlığından, bazende işgüzarlığından dolayı uzun süreler beklemek zorunda kalıyorsunuz. Bazen hiçbirşey yapılmayan oyun başlarında bile karşı oyuncu sizi 4-5 dakika bekletebiliyor. Buna bir sınır getirilmemesi çok kötü olmuş.

Yüksek yüksek tepelere uygarlık kurmasınlar…

Her şeye rağmen revolution gerçekten çok güzel bir oyun. Peki yukarıda saydığım onca saçma eksiğe rağmen neden hala bu cümleyi kurabiliyorum? Çünkü hala civilization’ın sizi saran ve ekran başına kilitleyen kurgusu mevcut. Değişik medeniyetlerle, her seferinde yeni bir şey keşfettiğinizde, bir akarsu veya orman keşfedip ona medeniyetinize uygun isim verdiğinizde, diplomatik görüşmelerin karmaşası içinde bir oraya bir buraya yetişmeye çalıştığınızda, gönderdiğiniz casusun size sağlam içeriklerle dönmesinin faydasını gördüğünüzde, uzun süre güçlü orduları yüzünden mecburiyetten barış içinde kaldığınız ve sürekli teknolojilerinizi paylaştığınız roma’lıların veya Çinlilerin kafasına gizli gizli geliştirdiğiniz atom bombasını attığınızda birde bakıyorsunuz aslında çok eğlenmişsiniz ve aslında o anda yatakta olmanız gerekiyor. Üstelik artık kosolda fps, tps veya spor oyunları oynamaktan bıkmış bizler içinde çok iyi bir alternatif sunduğu su götürmez bir gerçek. Sonuçta herkesin yapmaktan kaçındığı bir türü konsolumuzda bu kadar başarıyla görmek sevindirici.

Sonuç olarak eğer sizde benim gibi alternatif bir tür arayışındaysanız, strateji türünü seven kesimdeyseniz ve biraz olsun civilization oyunu ile tanışıyorsanız bu oyunu kesinlikle kaçırmamanız gerek. Sıkı bir civilization hayranı iseniz ufak tefek hayal kırıklıklarına hazır olun ama yinede almamazlık etmeyin…

Grafik : 80
Ses : 89
Oynanabilirlik : 85
Oyun süresi : 70
Eğlence : 95
Genel : 84

melih raistlin" koldemir